Van angst naar geloof | Een reis van volharding

Van angst naar geloof | Een reis van volharding

‘Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming. Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en Hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven.’
Jakobus 1:4-5 (NBV)

Niet bang zijn om de grote vragen te stellen en diep in Gods karakter te duiken, waren voor ICF-Noord-lid Kiki de basis om eerder dit jaar de prachtige stap van de doop te zetten. Een reis van volharding die vele jaren, kilometers en worstelingen heeft gekost, maar die ook vervuld was van Gods liefdevolle geduld en goedheid.

Vandaag deelt Kiki haar verhaal met ons, met de wens en het gebed om anderen te inspireren om een stap in geloof te zetten.

“Laten we teruggaan naar het begin en hoe ik meer ben gaan ontdekken over het christelijk geloof en over Jezus. Ik kom uit Vietnam en toen ik 24 was, besloot ik dat ik in het buitenland wilde studeren. Hoewel ik een goede baan had als docent, besefte ik dat dit niet echt bij mij paste.

Ik had sterk het gevoel dat ik de wereld wilde ontdekken en Nederland kwam in mij op, omdat ik hier ooit met mijn oma had gereisd. Ik zag het als een multicultureel land waar mensen Engels spraken. Ik was erg enthousiast om te gaan studeren, nieuwe vrienden te maken en eerlijk gezegd gewoon om eropuit te gaan.

Maar toen ik in Nederland aankwam om in Rotterdam te studeren, was het totaal anders. Het was erg moeilijk voor mij om me aan te passen. De omgeving, de cultuur, alles. Ik voelde me ontzettend eenzaam.

In Vietnam had ik niet veel Engels gesproken, dus in het begin was ik erg verlegen en bang dat mensen mij niet goed zouden begrijpen als ik Engels sprak. En wanneer ik tijdens colleges luisterde, had ik het gevoel dat ik niet alles begreep, waardoor ik bang werd.

Het enige wat ik kon doen, was me op mijn studie richten. Ik had niet echt vrienden of iemand met wie ik mijn gevoelens kon delen en op dat moment had ik veel negatieve gedachten.”

Volharden in vriendschap

“Ik ben dankbaar dat ik toch een klasgenoot heb ontmoet: Shahroze. Hij nam de tijd om met mij te praten en het voelde alsof we een team waren. Hij was vriendelijk en begreep mijn cultuur beter, omdat hij ook uit Azië komt. Ik prijs God dat Hij Shahroze op dat moment in mijn leven heeft gebracht.

Er kwam een moment waarop we stage moesten lopen als onderdeel van onze opleiding. Ik wist dat ik sollicitatiegesprekken in het Engels zou moeten voeren en dat vond ik spannend, maar ik had Shahroze en nog twee andere klasgenoten als vrienden. Zij hielpen mij om uit mijn comfortzone te stappen.

Toch was het niet gemakkelijk. De negatieve gedachten kwamen terug. Hoewel ik in Vietnam een goed cv had opgebouwd, begon ik te denken: ik heb niet de vaardigheden die ze zoeken, zelfs niet de basisvaardigheden. Ik huilde veel en vroeg me af: ‘Waarom ben ik hier? Waarom ga ik niet gewoon weg?’

Wanneer je gedachten zo worden, kun je niet meer luisteren naar wat anderen tegen je zeggen. Ik was zo bang.”

Volharden in gebed

“Toch kon ik eerlijk zijn tegenover Shahroze en mijn negatieve gedachten met hem delen. Hij vertelde mij dat hij in een christelijk gezin was opgegroeid en dat hij moeilijke dingen altijd bij God bracht.

Dat klinkt misschien heel normaal voor christenen, maar voor mij was dat op dat moment heel bijzonder.

Hij zei: ‘Oké, ik ga voor je bidden.’

Mensen zeggen gemakkelijk: ‘Alles komt goed, je kunt het’, maar het is iets heel anders wanneer iemand zegt: ‘Ik kan voor je bidden.’ Dat is iets moois.

Dus Shahroze bad. Hij vroeg God niet om een lijst met dingen, zoals een stageplek bij een bepaald bedrijf, maar om mij moed en kracht te geven in plaats van angst. Dat gebed raakte mij diep in mijn hart en ik moest huilen.

Op een gegeven moment voelde ik dat ik niet langer bang was en dat ik het aankon. Langzaam groeide mijn zelfvertrouwen en kreeg ik een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek.

Ook vóór dat gesprek bad Shahroze met mij en vroeg God om mijn zorgen weg te nemen. Tijdens het gesprek kon ik gewoon mezelf zijn en voelde ik me erg op mijn gemak. Op de een of andere manier werd ik de volgende dag gebeld door het bedrijf. Ze zeiden: ‘We vinden je erg leuk,’ en boden mij de stage aan.”

Volharden in nieuwsgierigheid

“Ik merkte dat gebed mij enorm hielp en al snel werd ik nieuwsgierig. Ik vond de gebeden prachtig; ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Ik wilde weten wat Shahroze had gevormd en waarom hij zo op God vertrouwde. Daarom besloot ik om naar zijn kerk te gaan.

De dienst was in het Nederlands, maar de mensen waren ontzettend vriendelijk en hielpen mij door materiaal naar het Engels te vertalen. Het voelde alsof ik deel uitmaakte van een familie. Ze geven echt om je en doen moeite voor je. Dat vond ik prachtig.

Toch bleef het lastig om alles te begrijpen, dus stelde een vrouw uit de kerk voor om eens naar een internationale kerk te gaan. Ze bracht ons in contact met pastor Fred van ICF. Toen we met Fred spraken, vertelde hij dat er binnenkort een Alpha-cursus zou starten: een plek waar je het christelijk geloof kunt ontdekken en vragen kunt stellen.

Tijdens Alpha voelde ik me thuis. Iedereen was geduldig, vriendelijk en begripvol. Er waren meer mensen die ontdekten wie God is, dus we hadden iets gemeenschappelijks en werden vrienden.

Als ik nu terugkijk op dat moment, zie ik dat wanneer je echt meer over God wilt weten, Hij je op het juiste moment de weg wijst.”

Volharden in kerkfamilie

“Na Alpha had ik het erg druk en zette ik de kerk een beetje opzij. Maar een paar maanden later bleef er één gedachte door mijn hoofd gaan: ik moest echt naar ICF gaan.

Elke zondag gingen Shahroze en ik samen naar de kerk, maar ik wist eigenlijk niet goed hoe ik God moest aanbidden. Ik zat er gewoon, bad en zong samen met iedereen.

Wat mij het meest opviel, was de liefde die ik van de mensen in de kerk ontving. Natuurlijk weet ik dat ik Gods liefde ontvang, maar die liefde werd zichtbaar door de mensen in de gemeente. Ze zagen dat ik worstelde, hielpen mij om niet bang te zijn en lieten mij zien welke kracht de Bijbel heeft om onze angsten weg te nemen.

Langzaam maar zeker bad ik, las ik de Bijbel en begreep ik er steeds meer van. Ik voelde: ja, ik ontvang kracht. Toen het tijd werd om te solliciteren voor een tweede stageplek, was ik zo anders dan dat verlegen meisje dat terug wilde naar Vietnam waar alles makkelijker was.

Als je mij toen had gevraagd: ‘Ben je bang?’ dan had ik geantwoord: ‘Nee, want God geeft mij kracht. Zelfs als ik deze baan niet krijg, komt het goed. God weet wat ik nodig heb. Ik vertrouw op Hem.’

Zelfs wanneer de uitkomst van je gebeden anders is dan je verwacht, kun je op Hem vertrouwen.

Ik prijs God dat alles ontzettend goed is verlopen. Ik kreeg niet alleen de baan, maar ook een geweldige leidinggevende en een fijn team.”

Volharden in inzicht

“Maar ik wist ook dat ik niet alleen maar wilde bidden. Ik wilde de Bijbel, het christelijk geloof en God beter leren kennen. Wat is de Heilige Geest eigenlijk? Wat bedoelen mensen wanneer ze zeggen dat God drie-en-één is? Hoe zetten we Jezus weer centraal wanneer we twijfelen? Hoe aanbidden we Hem met ons hele leven? Hoe weten we wat goed en fout is?

Ik had het gevoel dat God echt wilde dat ik Hem beter zou leren kennen. Daarom vertelde ik dit aan pastor Fred en hij zei dat er binnenkort een Bijbelstudiegroep zou starten waar ik aan kon deelnemen.

Ik was daar ontzettend dankbaar voor, maar ook voor de moed die Jezus mij gaf om mijn verlangen om meer te leren uit te spreken.

Nadat ik een tijd lang de Bijbel had gelezen en meer had geleerd over wat het betekent om een kind van God te zijn, vertelde ik Shahroze [die inmiddels mijn vriend was] dat ik me wilde laten dopen. Ik twijfelde geen moment en samen met ICF begon ik aan een prachtige doopcursus van acht weken.”

Volharden in vertrouwen

“Als we doorspoelen naar vandaag, nu ik gedoopt ben, ben ik ontzettend dankbaar voor Gods zegeningen. Ik kan omgaan met mijn problemen. Ik ben niet langer bang. Ik vertrouw op Hem.

Mijn persoonlijkheid is ook veranderd. Ik vergelijk mezelf niet meer met anderen, en dat is voor mij heel bijzonder. Mensen kunnen gemakkelijk negatief worden over hun uiterlijk wanneer ze zichzelf vergelijken met anderen. Maar wanneer je je richt op Jezus, maakt het je niet meer uit wat anderen van je vinden. Je bent vrij.

Ik wil gewoon mezelf zijn. Dat is een enorme verandering voor mij. Je kunt je niet voorstellen hoe groot die verandering is – het is een wonder.

Ik denk dat mijn familie dat ook ziet. Voorheen vocht ik voortdurend met mezelf, huilde ik veel en wilde ik graag terug naar Vietnam. Maar ik kan nu vol vertrouwen zeggen dat God mij de moed heeft gegeven om vol te houden. Ik heb een lange weg afgelegd. Zelfs wanneer ik nu faal, kan ik het met mijn moeder delen en zeggen dat het goed met mij zal komen.

Natuurlijk twijfel je soms aan jezelf. Maar dan bid je, sta je weer op en besef je dat Jezus je op de een of andere manier de weg zal wijzen, ook als dat niet meteen gebeurt. Misschien stuurt Hij, net als bij mij, iemand op je pad om met je te praten, je te helpen focussen en je door je angst heen te leiden.”

Verder volharden

“Mijn reis was lang (het heeft negen jaar geduurd!), maar God was er altijd. Hij weet hoe Hij je stap voor stap moed kan geven en geeft je de tijd die je nodig hebt. Hij wist dat ik de tijd nodig had om Hem beter te bestuderen en te begrijpen.

Ik begrijp nog niet alles, maar ik heb een stevig fundament en bij ICF heb ik een gemeenschap om mij heen. Ik maak deel uit van een missional community en Shahroze [inmiddels mijn verloofde] en ik volgen samen een huwelijkscursus.

Als ik vooruitkijk, heb ik het gevoel dat ik anderen zal mogen bemoedigen, terwijl ik vroeger juist erg negatief was. Ik denk dat God wil dat ik met Hem meega en dat ik, zoals ik zelf liefde heb ontvangen van anderen, die liefde mag doorgeven aan de mensen om mij heen en hen mag aanmoedigen. Als ik vrienden zie worstelen, kan ik hen inspireren door mijn verhaal te delen, met Jezus centraal, zodat ook zij hun uitdagingen kunnen overwinnen. Dat is iets heel moois.”

Als je geïnspireerd bent door Kiki's verhaal en meer wilt ontdekken over het christelijk geloof, aarzel dan niet om contact met ons op te nemen, deel te nemen aan een van onze komende Alpha-cursussen of meer te lezen. Wij prijzen God dat Hij Kiki naar onze ICF-gemeenschap heeft geleid en danken Hem voor alle mensen om haar heen die haar hebben aangemoedigd in haar geloof.